Doğu’dan Batı’ya, İç Anadolu’dan Ege’ye kadar uzanan bu cennet vatanın her köşesi ayrı bir güzellik, ayrı bir hikâyedir. Benim memleketim, sadece üzerinde yaşadığımız bir toprak parçası değildir, o, geçmişimizin emaneti, geleceğimizin umudu, gönlümüzün en sıcak köşesidir. Her taşı, her dağı, her ovası ve her insanı ile bir başkadır benim memleketim. Anadolu’nun doğusunda güneş başka doğar. Dağların arasından yükselen o ilk ışık, insanın içine umut serper. Erzurum’un soğuğunda bile insan sıcaklığını hisseder, Kars’ın beyaz örtüsünde temizliği görür, Van Gölü’nün mavisinde huzuru bulursunuz. Doğu insanı merttir, sözü sözdür, dostluğu candandır. Kapısını çaldığınızda yabancı olduğunuzu hissettirmez, sizi sofranın başköşesine oturtur.
Karadeniz’e vardığınızda ise doğa adeta bir ressamın elinden çıkmış gibidir. Yemyeşil yaylalar, sislerin arasından yükselen dağlar, coşkuyla akan dereler… Karadeniz insanı çalışkandır, hırçın dalgalar gibi güçlüdür ama bir o kadar da yüreği sevgi doludur. Bir bardak çayın etrafında kurulan sohbetler, saatlerce sürse de insanın içini ısıtır. İç Anadolu’nun bozkırları ilk bakışta sade görünür belki, ama o toprakların altında sabrın, emeğin ve alın terinin hikayesi vardır. Konya’nın maneviyatı, Kayseri’nin çalışkanlığı, Sivas’ın yiğitliği, Ankara’nın vakar dolu duruşu… Her biri bu memleketin karakterini oluşturan önemli değerlerdir. Bozkırın insanı az konuşur, çok çalışır, sevgisini gösterişli sözlerle değil, yaptığı iyiliklerle anlatır.
Ege’ye geldiğinizde ise bambaşka bir dünya karşılar sizi. Zeytin ağaçlarının gölgesinde esen rüzgar, denizin mavisiyle birleşir. İzmir’in sıcak insanı, Aydın’ın bereketli toprakları, Muğla’nın eşsiz koyları… Ege, huzurun ve özgürlüğün adıdır. Burada insanlar hayata daha gülümseyerek bakar, sofralar paylaşmanın bereketiyle dolar. Akdeniz’in güneşi insanın içine işler. Antalya’nın turkuaz denizi, Mersin’in portakal kokusu, Adana’nın sıcağı ve samimiyeti… Akdeniz insanı misafirperverdir, tanımadığı birine bile ‘Buyur, hoş geldin’ demekten çekinmez. Sofraları açıktır, gönülleri geniştir.
Marmara ise geçmiş ile geleceğin buluştuğu yerdir. İstanbul’un tarihi sokaklarında yürürken asırlık medeniyetlerin izlerini görürsünüz. Bursa’nın yeşilinde huzur bulur, Edirne’nin camilerinde tarihe tanıklık edersiniz. Marmara, bu memleketin hem kalbi hem de aynasıdır. Benim memleketimin insanı merttir. Zor günlerde birbirine kenetlenir, sevinçte birlikte güler, acıda birlikte ağlar. Bir lokma ekmeğini paylaşmaktan çekinmez. Anadolu insanının sofrası açıktır, misafir geldiğinde evin bereketi artar. Çünkü bu topraklarda paylaşmak, insan olmanın en güzel yanıdır.
Bu memleketin türküsü başkadır. Kimi zaman bir bozlakta hüzünlenir, kimi zaman bir zeybekte gururlanır, kimi zaman horonda coşarız. Her ezgide bu toprağın ruhu vardır. Her yöresel lezzette, her gelenekte, her bayramda memleket sevgisi yeniden filizlenir. Bir başkadır benim memleketim… Çünkü burada dağlar sadece taş değildir; destandır. Ovalar sadece toprak değildir; berekettir. İnsanlar sadece birer birey değildir, kardeştir. Bu topraklarda doğmak, bu havayı solumak, bu kültürün bir parçası olmak büyük bir nimettir. Dünyanın neresine gidersem gideyim, memleketimin kokusu burnumda tüter. Çünkü insanın doğup büyüdüğü toprak, onun yüreğinde ömür boyu taşınan en kıymetli hazinedir. Ve ben biliyorum ki, Doğu’dan Batı’ya, İç Anadolu’dan Ege’ye kadar uzanan bu güzel vatanın her köşesi, her insanı, her anısı ile bir başkadır benim memleketim.
Murat AVCI
Yorum Yazın